Potten Bakken

Potten Bakken

Recente berichten
Potten Bakken
Potten Bakken Potten Bakken Potten Bakken

Potten Bakken

Geplaatst op 10-9-2019 door Cobie van Helden
Ze vraagt of ik zin heb om een workshop ‘potten bakken’ in Utrecht met haar te doen. Natuurlijk laat ik geen uitstapje met haar langs mijn neus gaan. Dus zeg ik ‘ja ‘tegen Mijke. Tenslotte ga ik niet meer elke dag met mijn dochter op stap, zeker niet nu kleine Tove er is, die heel snel groot wordt.
Heerlijk een dagje weg met Mijke, maar hoe komt ze erbij… potten bakken….
Ik zie mezelf in een ouderwets atelier aan de slag gaan en eindigen met een gescheurde scheve pot. Ik heb wel eens vaker gehoord dat potten bakken je bevrijdt van piekeren en negatieve gedachten. Je schijnt er zo door in beslag genomen te worden dat je verder alles los laat. Ik kan me niet voorstellen dat ik mij erop kan focussen.
En zo gaan we in onze oude ‘kloffies’ richting Utrecht.
Na een heerlijke uitgebreide lunch is het dan zover.
Als ik de ruimte inkijk waar we aan de slag gaan, moet ik denken aan het handvaardigheidslokaal op het voortgezet onderwijs en ook de geur die er hangt doet mij eraan herinneren. Wat is dat lang geleden zeg…
Dan zie ik dat hier mooie serviezen gemaakt worden. Er staan veel mooie items te drogen in de schappen.
Even later staat een hippe dame voor ons. Ze is vlot en blijkt een flinke portie humor te hebben. Ik ben al snel van mijn onwennige gevoel af. Ik krijg een gekke schort om en dan legt ze kort uit wat de bedoeling is. Als we mogen starten ben ik alles alweer vergeten. ‘Zie je wel’ denk ik bij mezelf,  ‘niks voor mij’  Mijn gedachten zijn weer bij de brocante en op dat moment verlang ik even naar mijn veilige plekje thuis tussen de oude spulletjes waar ik als een vis in het water ben en zelf de controle heb. Dan besluit ik er het beste van te maken en mij over te geven aan de brok klei die voor mij op het draaiplateau ligt.
Mijke is al volop bezig als ik nog moet beginnen. Ze is helemaal in haar nopjes en gaat er al helemaal in op. Een beetje onzeker en met een diepe zucht begin ik mijn brok klei te bewerken. De hippe lerares helpt me even en dan verandert er iets. Het voelt heerlijk om de vochtige koele klei door mijn handen te laten gaan. Die brok klei wordt langzaam een mooi potje. Geen dikke gebarsten grove pot, maar een klein fijn potje. En ik doe het zelf… Ik ga er zo in op dat ik alles om mij heen vergeet, het heeft bijna iets meditatiefs. Ik maak nog een kommetje en een vaasje. We vergeten de tijd en lang nadat de cursus afgelopen zou zijn, stoppen we pas. Ik lijk zelf wel een kleifiguur. De armen tot aan de ellebogen vol klei, de schoenen, mijn broek en spatten in mijn gezicht. Ik heb nog helemaal geen zin om te stoppen en ondertussen is de sfeer zo gezellig en ontspannen. Maar het wordt tijd om af te ronden en ons potje te glazuren. Ik geef  mijn potje natuurlijk een mooi roze kleurtje. Mijke heeft het zich ondertussen al toegeëigend. Nadat ik met een weemoedig gevoel afscheid genomen heb, gaan we nog boordevol energie vrolijk napratend naar een lekker eetadresje. Pas op de terugweg denk ik weer aan mijn brocante.
Mijn beeld over potten bakken heb ik helemaal bijgesteld.
Als Mijke mij nog eens vraagt, ga ik weer hèèl graag mee.

Na dit zeer ontspannen uitje ga ik weer aan de slag voor de naderende kerst open dagen.
 Al vanaf volgende week (17-9) vind je elke week enkele nieuwe brocante vondsten onder het kopje ‘Kerstmis’

 

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!