Het komt niet goed

Het komt niet goed

Recente berichten
Het komt niet goed
Het komt niet goed Het komt niet goed Het komt niet goed

Het komt niet goed

Geplaatst op 3-9-2019 door Cobie van Helden
Het komt niet goed
Als ik op inkoop ga, bezoek ik een adresje dat naast dat van haar ligt; de vrouw die me zo aan het sprookje van Hans en Grietje doet denken. Als je mijn verhalen leest, dan ken je haar zo ondertussen wel.
Aanvankelijk wil ik haar winkel niet bezoeken. Maar de deur van het pand staat open en als ik naar binnen kijk, zie ik veel leuke spulletjes staan. Bovendien staat een vreemde man achter de kassa, dus de kans is groot dat zij er niet is. Ik gok het erop en loop naar binnen. Ik ben er nog geen twee minuten als ik van veraf een stem hoor die ik uit duizenden herken. Ik huiver even en ik voel mijn knieën knikken. Was ik toch gewoon buiten gebleven. Maar nu ik er toch ben, verman ik mij en zoek ik een paar mooie items uit. Niks kostbaars, maar wel leuk. Nu moet je je hier geen mooie winkel voorstellen war alles prachtig uitgestald staat. Het is een donkere stinkende ruimte waar alles opgestapeld staat, rijen dik in stoffige doorgezakte schappen en op de grond zomaar in het wilde weg gezet. Er staat meer dan ooit en in sommige gangpaadjes kan ik nauwelijks door.
Haar zwarte kat schiet voorbij en even later hoor ik het angstige gepiep van een muis.
dan zie ik haar en nog voordat ik iets kan zeggen, knikt ze vriendelijk naar mij. Haar anders koolzwarte haar oogt nu wat grijzer en ze heeft het warrig opgestoken in plaats van loshangend in slierten. Ik kan er niets aan doen, maar mijn blik schiet omlaag naar haar voeten. Ze heeft weliswaar haar teennagels gelakt en ditmaal draagt ze open schoenen waar haar tenen inpassen.
Ze ziet er anders uit . Zou ze veranderd zijn? Kwam er iets moois op haar pad misschien? Ze lijkt zachter.
Ik laat haar de spullen zien die ik uitzocht en op hetzelfde moment verandert ze. Of zag ik daarnet wat ik hoopte te zien?
Ze kijkt naar mij, onderzoekend van boven naar beneden en weer terug. Ze lijkt ineens veel groter dan daarnet, maar ze kan onmogelijk gegroeid zijn. Ze knijpt haar ogen tot spleetjes als ze een belachelijk bedrag noemt. Met belachelijk bedoel ik een veel te hoog bedrag. Ik draai me om om alles weer voorzichtig terug te zetten. Of ik alles op dezelfde plek terug wil zetten, draagt ze mij met schelle stem op. Het geluid doet pijn in mijn oren.
Ze mag mij echt niet, ze wil mij niet eens zakelijk iets verkopen. Met een diepe zucht verlaat ik haar donkere hol.
Natuurlijk moet ik mij hier niets van aan trekken, maar ik kan er zo moeilijk mee omgaan. Hier ben ik niet tegen opgewassen. Ik voel me teleurgesteld en geïrriteerd, maar ook onzeker. Ik vind het zo lastig dat ze mij zonder reden, niet eens zakelijk kan benaderen. Wat doe ik toch fout bij haar?
Ik vind die dag nog een prachtige antieke engel en andere mooie items, maar ik voel me minder blij dan anders. Op de een of andere manier blijft ze in mijn hoofd zitten.
Ik geef het op, ik heb vandaag besloten om nooit meer haar winkel te bezoeken.
Ik kan me heel erg ergens in vastbijten, maar in dit geval gaat het spreekwoord ‘de aanhouder wint’ echt niet op.
Soms komt het gewoon niet goed...

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!