UA-123341853-1
Kikkers en muizen

Kikkers en muizen

Recente berichten
Kikkers en muizen
Kikkers en muizen Kikkers en muizen Kikkers en muizen Kikkers en muizen

Kikkers en muizen

Geplaatst op 30-7-2019 door Cobie van Helden
Nu het wat minder warm is, wordt het toch gemakkelijker om gewoon mijn werk te doen. Maar toch zit ik nog wel een beetje in de ‘vakantiemodus’; tijdens het koffiedrinken blijf ik wat langer zitten dan anders en drink ik in de avond een glaasje wijn extra. Er wordt een extra uitstapje gemaakt en ik lees een boek.
En natuurlijk ga ik ook op inkoop.
Als ik thuis mijn vondsten heb uitgestald, trek ik mijn schoenen uit en voelen de koude tegels in mijn winkel heerlijk aan mijn voeten. Ik heb mijn handen vol met spullen als ik iets vreemds tegen mijn dikke teen voel, ik beweeg even en dan voel ik iets kouds tegen mijn been springen. Op hetzelfde moment spring ik ook en slaak ik een kreet. Een kikker… ik ril ervan ,het s zon koud en eng gevoel.
Het kleine diertje zit verdwaas op de grond  en kijkt mij met zijn uitpuilende ogen bang aan.  En ik kijk bang terug. In een opwelling zou ik erop willen trappen, maar natuurlijk doe ik dat niet.  Ik denk aan het sprookje van de “kikkerkoning” . Hoe vaak ik het als kind gelezen heb… en dan de originele versie waar de prinses de kikker tegen de muur gooit waardoor hij verandert in een prins. Gelukkig hoef ik mijn prins niet meer te vinden en kan ik de kikker met rust laten. In gedachten zie ik een klein brocante kroontje op zijn kopje staan. Ik hoor kikkers echt heel graag kwaken in de wadi achter onze tuin en het is heerlijk om er met Tove naar te kijken. Maar in mijn winkel wil ik ze liever niet en tegen mijn benen springen vind ik eng.
Ik kijk nog eens vol afgrijzen naar het mini kikkertje en ik voel met toch wel onnozel dat ik het diertje niet naar buiten durf te leiden. Stel je voor het springt met zijn lange poten nog eens tegen mijn benen en ik huiver.
Dan ga ik toch maar Jos halen, die zet het beestje gewoon in een emmer en brengt het rustig naar buiten.  Hij lacht me uit…
De rest van de middag zit ik niet rustig en het lijkt telkens of er weer iets tegen mijn been springt. Maar dat zit weer eens tussen mijn oren.
Diezelfde dag trap ik als ik naar buiten loop, letterlijk een muis op de staart. Muis en ik schrikken allebei en piepend rent het beestje weg. Pfff geef mij toch maar brocante kikkers en muizen, dat is toch net iets meer voor mij…

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!