UA-123341853-1
Angst

Angst

Recente berichten
Angst
Angst Angst

Angst

Geplaatst op 9-7-2019 door Cobie van Helden
Als ik in het weekend op inkoop ga, wil ik een adres in Frankrijk bezoeken en vanwege de grote afstand, boek ik een hotelletje.
Veel van mijn collega’s hebben een camper of busje waarin ze overnachten als ze op zakenreis zijn.. Petje af voor hen, helaas niets voor mij. Ik ben op de eerste plaats een bangeschijter, een slechte slaper, erg gesteld op fris stromend water en dan het toilet…
Dus de keuze tussen een hotel en een ander alternatief is bij mij altijd snel gemaakt.
En zo beland ik in een minder nette buurt in een netjes hotelletje in een goed bed met schone lakens, een fijne badkamer én een eigen toilet.
Helemaal op mijn gemak val ik in slaap.
Rond 3 uur schrik ik wakker van een hard gebonk op  de kamerdeur. Niet zomaar even een gebonk, maar een onophoudelijk gestomp van harde slagen. Er wordt tegen de deur geschopt en wild aan de deurklink getrokken. Ik hoor hem of haar door de gang rennen en op andere deuren tekeer gaan. Dan begint het opnieuw op mijn deur. Zo hard, dat een enorme angst zich van mij meester maakt. Het gaat met zoveel geweld, dat ik bang ben dat de deur ingeslagen wordt. Ik weet niet wat te doen en ik zit als versteend op het bed in de hoop dat het elk moment ophoudt. Maar dat gebeurt niet. In gedachten zie ik iemand binnenstormen en verder probeer ik niet te denken, maar mijn fantasie slaat al op hol…
Ik probeer nuchter na te denken, wat op dat moment heel moeilijk is voor mij en trillend bel ik de receptie. Er neemt niemand op. De moed zakt in mijn schoenen en de angst neemt toe. Is er iets gebeurd? Ik bel nog een keer en ondertussen gaat het stampen en schoppen door.
Ik bel nog een keer, geen gehoor.
Het angstzweet breekt mij uit. Het hart klopt in mijn keel en ik voel alleen nog maar die angst.
Ik bel het alarmnummer en na drie pogingen krijg ik iemand die Engels spreekt aan de telefoon.  Mijn frans is echt niet toereikend genoeg om uit te leggen wat er aan de hand is. De desbetreffende persoon zegt dat hij komt kijken. Ik heb echter niemand gezien of gehoord. Na dik drie kwartier houdt het kabaal eindelijk op. Trillend als een rietje blijf ik de rest van de nacht op het bed zitten. Om 6 uur, als het licht is, durf ik pas stilletjes de kamer te verlaten. De jongeman aan de receptie die net gearriveerd is, spreekt alleen frans. Ik voel me ellendig en moe. Ik wil nog maar één ding en dat is naar huis, zo snel mogelijk.
Voor mij deze ochtend geen brocante adresjes meer.
Heel erg opgelucht als ik weer thuis arriveer. Lekker in de tuin zitten en alles weer een plekje geven.
Niks voor mij , zo’n avonturier als ik ben.
Ik heb een klacht ingediend en het management van het hotel neemt het serieus op. De desbetreffende receptionist is op staande voet ontslagen en ik mag binnenkort gebruik maken van een gratis overnachting.
Voor deze ‘dappere’ meid voorlopig even geen hotelovernachtingen meer
Lekker naar brocante adresjes niet te ver van huis, waar ik niet bang hoef te zijn in het donker.

 

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!