Over antiek

Over antiek

Blogcategorieën
Recente berichten
Over antiek
Over antiek Over antiek Over antiek

Over antiek

Geplaatst op 17-4-2018 door Cobie van Helden

Wat zijn er toch prachtige antieke spullen. Échte antieke spullen.
Ik steek nooit onder stoelen of banken dat ik van echte antiek houd, zware antiek zelfs. Adembenemd mooi! Ik verwonder mij nog dagelijks over de grote en kleine kunstwerken die in vroegere tijden gemaakt werden. Hoe men met  eenvoudige materialen de meest prachtige producten maakte.
Natuurlijk houd ik ook van dat luchtige en van brocante. Maar voor mezelf ga ik voor dat echte hele oude, het heeft toch een heel speciale uitstraling. Ik kan zomaar in vervoering raken door een zwaar antiek beeld, ik kijk mijn ogen uit op mooie houtverbindingen en ik houd van verschillende mooie houtsoorten. En dan is er nog antiek zilver en dat prachtige tin… Vaak items waarvan gezegd wordt dat het niet de juiste spullen zijn omdat ze niet ‘in’ zijn. Nu trek ik mij daar niets van aan, van wat ‘men’ vindt.
Als mijn vader vroeger wel eens praatte over wat ‘men ’wel of niet deed, of wat ‘men’ wel of niet vond, werd ik opstandig. Ik wilde altijd weten wie ‘men ’ wel  niet was. Mijn vader raakte dan geïrriteerd en vond mij dan maar lastig. Misschien was dat ook wel zo, maar ik ben er nog altijd niet achter wie ‘men’ werkelijk is…
Ik heb een vriendin wiens huis gevuld is met prachtige Engelse antiek, helemaal in stijl. Een sfeervolle warme uitstraling, waar ik graag in vertoef. Zij is er zelf ook helemaal weg van en heeft het in de loop der jaren met liefde verzameld, maar toen een brocanteur tegen haar zei dat haar inrichting niet meer ‘in’ was, werd ze ,jammer genoeg, onzeker. Ze dacht dat ze een oubollige inrichting had. Ik hoop dat ik haar heb weten te overtuigen van het tegenovergestelde.
Ik geniet steeds meer van echte antieke en authentieke items.
En dan belt hij mij op en stuurt foto’s van haar door.
Ik voel me gelijk bijzonder tot haar aangetrokken en ik besluit de gok te wagen en haar te kopen
Als Stijn haar meebrengt en hier neerzet, slaat mijn hart zomaar een slag over. Wat is ze mooi….!
Vele malen mooier dan dat wat ik gedachte had en veel groter ook. Ze overstijgt al mijn verwachtingen. Dit heeft iemand heel lang geleden met zijn hart gemaakt; haar gestalte, dat gezicht en die handen, ja vooral haar handen. Het kan niet anders dan dat dit door een getalenteerd, gepassioneerd iemand is gemaakt. Een kunstenaar, die vast nooit als zodanig erkend is. Ze is zo mooi uit hout gestoken en in gedachte zie ik de kunstenaar aan haar werken, hoe hij heel voorzichtig en fijn snippertje voor snippertje weg steekt en af en toe even blaast, zodat het ontstane stof verdwijnt en hij nog specifieker kan werken.
Ik zie voor me hoe vele lagen verf met zachte streken van het penseel over het beeld glijden. Hoe hij keer op keer bekijkt of hij het gewenste resultaat heeft bereikt. Hoe in stilte deze prachtige Maria ontstaat. En hoe voor altijd deze mooie stilte om haar heen blijft hangen.
Ik zet haar op de mooiste plek in de kamer, waar ik naar haar kan blijven kijken.
En al houd je er niet van, je kunt er niet omheen dat ze heel kunstig gemaakt is, wel 200 jaar geleden.
Tijdens mijn zomer open dagen zal ze de eye catcher zijn. Ze heeft dan wel niet echt een zomeruitstraling.
Maar als ik naar haar kijk, zie ik geloof, hoop en liefde prachtig uitgebeeld. En dat bevat veel meer dan enkel de zomer; het hele leven…

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!