Schrijven en brocante

Schrijven en brocante

Recente berichten
Schrijven en brocante
Schrijven en brocante Schrijven en brocante Schrijven en brocante

Schrijven en brocante

Geplaatst op 21-5-2019 door Cobie van Helden
Als je altijd mijn verhalen leest, is het je vast opgevallen dat ik de afgelopen twee weken niets geplaatst heb. Door omstandigheden kwam het er even niet van en dat gaf mij de ruimte om na te denken over mijn wekelijkse verhaal.
Nu collega’s massaal aan het schrijven zijn geslagen, heb ik serieus overwogen om er mee te soppen. Nu zovelen hun brocante avonturen aan de man brengen, vroeg ik mij af of voor mij dan niet de tijd gekomen is om het schrijven achterwege te laten.
‘Waarom zou je niet meer schrijven?’ Vraagt Roos mij als ik haar over mijn twijfels vertel.
‘Het is toch alleen maar een goed teken als anderen dat gaan doen waar jij al eerder mee bezig was…’ Die lieve Roos zet me opnieuw aan het denken.
het hoort er ook zo bij voor mij en elke week opnieuw is het een heel ritueel; eerst maak ik aantekeningen en dan schrijf  ik het verhaal met mijn vulpen in een mooi schrift. Dan typ ik het in word, ik maak er passende foto’s bij en pas daarna plaats ik het op mijn website en op FB. Toen Jos voorstelde het gelijk te typen, om zo tijd te besparen, heb ik dat geprobeerd, maar op de een of andere manier moet ik met mijn vulpen op een mooi papiertje kunnen schrijven.
Ik probeer terug te halen waardoor ik ben begonnen met het schrijven van gebeurtenissen in mijn leven. Het gebeurde nadat ik ophield met kleuterjuf te zijn. Wat miste ik het vertellen van weekend belevenissen aan de kleuters op de maandagochtend. Natuurlijk waren dat verhalen die ik geromantiseerd had en een stuk spannender had gemaakt. Het was heerlijk als die kleintjes zo aan mijn lippen hingen.
 Zo kwam het dat ik nadat ik in de zomer dat ik het onderwijs verliet, de Kerstmis erna mijn eerste verhaaltje schreef. En van het een kwam het ander.
Mijn verhalen ‘uit het leven van een brocanteur’ gaan lang niet altijd over mijn brocante, want ook een brocanteur maakt andere dingen mee. Ik probeer mijn gedachten en gevoelens op papier te zetten. Vaak niet uit commercieel oogpunt, maar soms natuurlijk ook juist wel. Het belangrijkste is dat ik heel graag schrijf. Het geeft mij energie en ik haal altijd wel ergens inspiratie uit.
Ik besef nu dat juist ophouden met schrijven, omdat zoveel anderen hetzelfde doen, mij helemaal niets brengt. Ook ik ben niet de eerste die schrijft en ik zal dus ook niet de laatste zijn.
Ik kom haar weer tegen, de dame met rood gestifte lippen en sleehakken. Ik zag haar lange tijd niet en het is dus alweer een poosje geleden dat ik iets over haar opschreef.
Ze lijkt opgewekter, haar ogen stralen. Als ik binnenkom, heeft ze al een paar producten in haar mandje., maar ze heeft ook nog mooie spullen voor mij laten liggen.Ze draagt sneakers met sleehakken. Als ik haar gedag zeg, slaat ze weer haar voet om en dan knipoogt ze naar mij. Er is vast iets goeds in haar leven gebeurd.
En op dat moment weet ik het zeker… lieve Roos je hebt  gelijk… ik blijf gewoon lekker mijn eigen ding doen en daar hoort schrijven helemaal bij…

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!