UA-123341853-1
Het leven van een brocanteur

Het leven van een brocanteur

Het leven van een brocanteur
Het leven van een brocanteur Het leven van een brocanteur Het leven van een brocanteur

Het leven van een brocanteur

Geplaatst op 23-4-2019 door Cobie van Helden

Pasen voorbij, alles opgeruimd en alweer volop bezig voor de zomer open dagen, het buitenseizoen.
Hele mooie vondsten gedaan in het weekend voor op mijn website, maar ook voor 29 en 30 juni. Met Stijn op inkoop geweest en dat wat ik bijna gezworen had nooit te gaan doen, is wel gebeurd. O, wat heb ik  een hekel aan die karren en boodschappenwagentjes op die markten. Maar nu met Stijn moest ik eraan geloven, hij kocht spullen die niet meer te voet te vervoeren waren. En ook nog een kar in fel rode kleur, het kon bijna niet erger!  Ik moet wel bekennen dat toen ik het mooie servies kocht, ik stiekem blij was met de kar. Stijn wil hem voortaan altijd meenemen. Ik ben er nog niet zo zeker van…
Na het harde werken had ik het afgelopen weekend zelfs nog tijd om met Jos van het lekkere weer te genieten.
Een geslaagd paasweekend. Maar ondanks al het mooie en goede heb ik toch een vervelend gevoel in de buik.
Ik heb er altijd zo’n last van als ik te maken krijg met boze of geïrriteerde klanten Ik kan daar niet zo goed mee omgaan. Zo hoor ik mezelf al voor de vijfde keer tegen Jos vertellen hoe vervelend ik mij voel dat ze zich niet rechtmatig behandeld voelt. Geduldig luistert hij voor de zoveelste keer naar hetzelfde verhaal. Ik heb er last van dat ik het niet voor iedereen goed kan doen, al doe ik nog zo mijn best. Het meest pijn doet het, wanneer iemand er vanuit gaat dat ik opzettelijk iets doe, om bepaalde klanten voor te trekken of achter te stellen. Het kost me veel energie en ik ben niet iemand die gemakkelijk loslaat. En hoe doe ik het goed voor de ander zonder mijzelf uit het oog te verliezen, zonder mij steeds te moeten verantwoorden en verdedigen.
Ik doe dit alles zo graag en ik houd het meest van blije en tevreden klanten. Maar soms lukt het mij gewoonweg niet.
Tja, zo zie je maar dat ook het romantische beroep van brocanteur niet altijd over rozen loopt.
Inmiddels schijnt het zonnetje weer en dan krijg ik een lief mailtje van een blije klant. Dat hele korte moment dat ik dacht: ‘ik stop ermee…’ is alweer verdwenen. Van deze blije, tevreden mensen zijn er gelukkig heel veel…
En nu eerst even buiten genieten van het mooie lenteweer en dan weer met mijn hoofd in de wolken en mijn voeten op de grond  vooruit.



 

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!