UA-123341853-1
Eerlijkheid en vertrouwen

Eerlijkheid en vertrouwen

Eerlijkheid en vertrouwen
Eerlijkheid en vertrouwen Eerlijkheid en vertrouwen

Eerlijkheid en vertrouwen

Geplaatst op 12-3-2019 door Cobie van Helden
Wat ik niet verwachtte en helemaal niet aan zag komen is toch gebeurd.
Het maakt mij zo verdrietig, ik wil er niet aan denken en eigenlijk wil ik er al helemaal niet over schrijven. Het hangt als een zwarte wolk boven mijn hoofd. Maar ik denk dat ik het pas een keer los kan laten als ik het op papier gezet heb.
Ik voel me zo gekwetst… het gaat over vertrouwen en eerlijkheid.
Iedereen die mij een beetje kent weet dat beide waarden hoog bij mij in het vaandel staan en ik probeer daar altijd naar te handelen. Ik kom na wat ik zeg.
En zo komt ze op een dag in mijn winkel en ziet het mooie beeld dat ik na enige twijfel te koop heb gezet. Ook zij vindt dit beeld adembenemend mooi en wil het met nog enkele andere items kopen. Alleen heeft ze op dat moment er het geld niet voor. Omdat ik het haar zo gun en haar vertrouw bied ik aan dat het beeld en de andere zaken voor haar zijn en dat ze alles mag betalen wanneer ze de centjes bij elkaar gespaard heeft. Tot die tijd zal ik alles voor haar opslaan. Lachend voegen we eraan toe, dat haar vriendin  die met haar meegekomen is, getuige is van deze koop. Ze is heel blij met deze oplossing en het regent lieve complimentjes naar mijn kant. Ze zegt mij toe de spullen bij de volgende open dag te betalen en mee te nemen. Uiteindelijk lukt dat niet. Ik vind dat niet erg en ga ervan uit dat ze haar best doet. In goed vertrouwen wacht ik af. Als ik na een tijd niets meer van haar hoor en een half jaar versterken is, neem ik contact op en na wat pogingen om haar te bereiken,  krijg ik een bericht van twee regels van haar terug waarin ze vermeldt dat ze gestopt is met het verzamelen van beelden en van de koop afziet. Ik lees het bericht en nog eens en nog eens…van de koop afzien…? ze had alles toch gekocht… ze mocht en zou alleen op een later tijdstip betalen. En dan dringt het pas echt tot mij door. Het voelt als een donderslag bij heldere hemel. Ik was zo goed van vertrouwen en nu doet ze dit zomaar en deelt het mij mee alsof het om een appel en een ei gaat.
Ik voel me zo misbruikt en mijn rechtvaardigheidsgevoel komt in opstand. Ik voel de tranen branden, niet vanwege de centen of de mooie items die nu niet verkocht zijn. Maar het is haar houding, haar manier van omgaan met mij wat zeer doet.
Dit was niet zomaar iets vrijblijvends. Ik laat niet graag negatieve gevoelens toe, maar oh… wat daalt ze op dit moment in mijn achting.
Even gaat er door mij heen: ‘kan ik dan niemand meer vertrouwen..?’ Gelukkig verdwijnt dat gevoel al snel omdat ik weet dat het anders is. Ik heb meer klanten die om welke reden dan ook op een later tijdstip betalen en dat gaat altijd goed. Ze komen hun afspraken na en blijken wel betrouwbaar te zijn. Ik maakte nooit eerder zoiets mee. Het is een nare ervaring. Soms zit ik er gewoon met mijn gevoel naast en blijkt iemand anders te zijn dan dat het lijkt.
Het mooie antieke houten beeld, waar ik overigens zelf ook heel erg van houd, staat weer bij ons in de kamer te schitteren. Opnieuw geniet ik van haar mooie gezicht en haar prachtige handen, haar hele uitstraling. Iemand anders mag haar nu kopen en zo niet, dan blijft ze bij mij.
Ze zal uiteindelijk terecht komen waar ze werkelijk hoort, daar ben ik zeker van…

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!