UA-123341853-1
Carnaval.. of niet....

Carnaval.. of niet....

Carnaval.. of niet....
Carnaval.. of niet.... Carnaval.. of niet.... Carnaval.. of niet....

Carnaval.. of niet....

Geplaatst op 5-3-2019 door Cobie van Helden
Oh wat heb ik Carnaval gevierd! Ik kreeg er geen genoeg van. Een feest dat niet door leek te gaan zonder mij. Soms tot afgrijzen van mijn ouders, die zich zo nu dan zorgen maakten. Toen was ik er boos om en nu begrijp ik dat heel goed. Ik wilde alles meemaken van het begin tot het einde en ik nam het risico om te laat thuis te komen, met alle gevolgen van dien… Het kon mij niet schelen en zoals wij dat wel eens zeggen; ik ging door kappes en tabak ( volgens mij is dat een Limburgse uitdrukking).
Toen ik klein was, werd Carnaval nog gevierd als voorloper op de veertig dagen vastentijd met als traditie op Aswoensdag en goede vrijdag geen vlees. Tijdens de vastenperiode aten we geen snoep en bewaarden we alles in een snoeptrommeltje. Later verdwenen deze traditionele katholieke gebruiken.
Al vroeg in het jaar was ik bezig met het bedenken van een mooi carnavals pakje. Ik kende alle carnavalsliedjes en als de dolle dagen voorbij waren was ik altijd een dag melancholiek.
Ik heb aan carnavalsauto’s meegewerkt en in de optocht meegelopen. Ik genoot met volle teugen.
Maar langzaam werd het minder. Toen de kinderen klein waren deden we nog mee, maar naarmate ze ouder werden kreeg ik steeds minder zin in dit feest en kozen we voor een weekend weg. Op de maandag waren we dan terug om de optocht te kunnen zien. En nu doe ik helemaal niets meer aan carnaval. Het feest gaat aan mij voorbij. Ben ik dan toch geen Limburger in hart en nieren? Ik geniet van de rust om me heen .
Prachtig hoe sommigen zich, soms onherkenbaar, uitdossen, maar voor mij hoeft het niet meer.
Als ik aan de hossende menigte denk, waar ik jarenlang zelf aan meedeed, vraag ik mij af hoe het kan, wat is er gebeurd, dat ik zo’n ‘duffe trien’ geworden ben?
Normaal gesproken ben ik zo van het vasthouden van tradities….
En terwijl een grote groep mensen om mij heen dit feest viert, zit ik hier helemaal serieus mijn werk te doen en voel ik geen enkele behoefte om ook maar ergens aan mee te doen.
Er komen plezierige herinneringen naar boven, maar daar blijft het dan ook bij.
Alleen eten we op Aswoensdag naar traditie, een overblijfsel van het inleiden van de vastentijd, een haring, maar dat komt omdat ik dat zo lekker vind. En verder werk ik gewoon met veel plezier in mijn winkel en bereid ik mij voor op de komende Paas/ voorjaars open dagen…

 

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!