Vriendschap

Vriendschap

Recente berichten
Vriendschap
Vriendschap

Vriendschap

Geplaatst op 8-10-2019 door Cobie van Helden


Volop bezig met de voorbereidingen van de open dagen, mijn ‘winterdroom’. En dan weet je al wat er gaat gebeuren. Zoals altijd kom ik weer in die cocon terecht. En voor de kerst open dagen gebeurt het eerder dan anders dat ik mij onderdompel in voorbereidingen en alles wat daarbij hoort en zo minimaal mogelijk afleiding zoek. Ik voel het al aankomen. Ik kan dagenlang thuis zijn om alleen maar bezig te zijn met alles rondom deze dagen. Het geeft mij ruimte en energie. Ik vind het dan moeilijker dan anders om mij sociaal op te stellen. Het is meer een periode van mentale bezinning; een aantal gebeurtenissen passeren de revue en ik graaf in mijn eigen gedachten en gevoelens.
helaas gaat zo’n periode die vooraf gaat aan ‘de  kroon op mijn werk’ wel eens ten koste van andere dingen. Als ik mij tegen een vriendin hoor zeggen dat ik pas weer over twee maanden tijd heb om iets af te spreken, gruwel ik van mijzelf. Toch kan ik dan niet anders. Om dit mooie werk te kunnen doen, moet ik soms concessies doen.
Gelukkig weten vrienden dat en kunnen de meeste vriendschappen dat wel hebben. Mijn vriendinnen wachten geduldig op mij en bezoeken trouw mijn open dagen. Zelfs diegenen die niets met brocante hebben. Deze mooie vriendschappen koester ik.  
Als een lieve vriendin voor de zoveelste keer een lieve app stuurt en ik mij realiseer dat ik degene was die niets liet horen, schaam ik me, maar tegelijkertijd voel ik me dankbaar dat er mensen zijn die niet gemakkelijk loslaten en mij koesteren, zoals ik hen koester.
En zo blijkt dat tijd, afstand en frequentie er niet toe doen. Mensen die mij kennen weten dat als we elkaar een tijdje niet zien of spreken, ze evengoed in mijn hart zijn.
En toch loopt het soms stuk. Ik ben dan wel van het behouden, maar soms lukt het niet en laat ik uiteindelijk los. Niet omdat ik niet meer wil, maar uit zelfbehoud. En dat kost minstens evenveel energie dan hard werken om iets vast te houden
Dit soort gedachten gaan door mij heen terwijl ik de grote verzameling zilverglas een plekje geef voor mijn ‘winterdroom’.
Ik sta even stil bij een vriendschap die het niet overleeft. En ik vraag me af hoe dat nu zo komt. Heeft dat nu echt met mijn druk brocante leven te maken? Ben ik zo tekort geschoten? Of zat het er gewoon niet in? Misschien leg ik de lat te hoog en zie ik vriendschap als té onvoorwaardelijk. Maar echte vriendschap is dat toch ook? ‘laat toch gaan’ zegt Jos en ‘zit er niet over in’ roept Stijn.
Maar zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar, eenmaal in mijn hart, ben je er nog niet uit…
Loslaten past niet zo in mijn hart, ook niet als mijn hoofd beter weet.
Ondertussen is mijn kast klaar en schrik ik van de hoeveelheid zilverglas. Ik wist dat ik veel had, maar dít!
ik kan aan het volgende kersthoekje beginnen en zo werk ik mij naar de open dagen toe. En een verdrietig gevoel over een verloren vriendschap maakt plaats voor blijdschap over de mooie vriendschappen die ik overhoud, een emotioneel stukje dat door geen materie te vervangen is.
Maar ik word ook blij als ik naar het mooie lichthuis kijk, dat ik kocht. Dat is natuurlijk wel weer een stukje materie, maar het werd met zoveel passie gemaakt, dat straalt het hele tafereeltje uit. Het kan niet anders dan dat liefde en vriendschap hier een grote rol hebben gespeeld.


 

Reacties



Let op: HTML wordt niet vertaald!